Ang hirap nung tipong hindi niya sinusubukang hulaan yung naiisip mo at iniisip lang kung ano ang kanyang nararamdaman. Hindi pa sumagi sa isip niya na..

• Nagpaload ako para lang sa kanya
• Mukha akong tangang nakatingin sa Cellphone na walang message
• Umaasang makakaalala kang maftext
• Umaasa akong Ikaw ang unang magpaparamdam
• Umaasa ako na kahit antok ka na mananatili ka paring gising mareplayan lang ako.

Anong magagawa ko? Sino nga ba ako sayo? Ang hirap kasi, lahat sa atin puro lihim. Pati ang mga nararamdaman natin, lihim.

Sabi nang kaibigan ko, Stalker daw ako ni Ex. Hindi naman. Nakita ko lang yung Picture niya, naisip ko. He’s still the same two years ago. With his mannerisms and posture, I kinda miss seeing it. HAHA :)

Time will pass but Memories will last forever. 

After passing our Special Qualifying Test in Accounting, we decided to have fun and enjoy of limited free time. Finally, we’re Third Year Accountancy Students!

In Diwa Pilar Bataan, Mt. Samat. We had bunch of pictures and memories to treasure and to serve as our Motivation for our incoming School Year. Getting the most of our limited Vacation.

Kaya ayokong lumapit at magparamdam sayo. Ayokong lumabas na ginagamit lang kita. Gusto ko kapag haharap na ako sayo yung tipong “You had me at my best”:

I’ll view it in a Different way.

Hagard look. hahaha.. On the way to bataan! ;)) Gonna make more memories with the girlss..

Hindi ako sumama sa Cavite kanina sa mga kaklase ko.  Maliban kasi sa gastos na iniisip ko, inisip ko din na walang kasama si Mama. Kanina nga, tumawag sakin si Judeth, sabi kung sasama ako sa bataan. One week sila duon, ako naman kasi inaalala ko lang naman si Mama, kahit gusto sumama. Natatakot kasi akong iwan siya. Isa pa, natrauma na ko sa pagkawala ni Papa. Umalis lang ako ng sandali tapos pagbalik ko bumigay na siya. Ayokong isipin yung mga ganun pero hindi ko maalis sa isipan ko. Hindi ko alam kung paano sabihin sa mga kaibigan ko na yun ang inaalala ko kaya kung ano ano ding dahilan ang sinasabi ko kahit na gusto kong sumama at kahit na pumayag si Mama na sumama. Wala kasi siyang makakasama, walang gigising sa kanya kapag nanaginip siya at nagsasalita. Nagaalala talaga ako kapag iiwan ko siyang magisa ng mga ilang araw. 

Kapag ako yung nagre-reblog ng mga post na magtatanong sa Ask box mo, walang may gustong lagyan ng message ang Ask box ko. Napasakit man amin pero totoo. Parang nakakalumo lang kahit sabihin mong Freedom nila yun? Why does people tend to ignore me? Like I don’t deserve anything good. Ang dami kong naging kaibigan dito, kung kaibigan nga ang turing sakin? Pero walang nakaka-alala sakin kapag nawala lang ako ng sandali. Hayss, namimiss ko tuloy yung dating tumblr. Nakakapanghinayang yung effort kong makipagkaibigan. Anyways, sana magparamdam naman kayo sakin. Yung iba kasi, ang ramdam ko followback lang ang gusto. 

• Will you fall for me even though I’m not that pretty?I’m clumsy and accident prone?
• Will you take care of me when I’m sick?
• Will you be my clown when I’m sad?
• Can you lend me your shoulder when I felt like crying?
• Can you love me without any hesitation?

I wish you could and would do anything just for me. I wish you could stay beside me in bad times and Good times.

Dear Papa, 

Siguro alam mo na po na pumasa ako sa Special Qualifying Test ko sa Accounting. Ayan Papa! Konting-konti nalang, matutupad ko na ang pangarap mo sa akin. Sayang lang at hindi mo po hinintay yung mga pagkakataong ganito. Akala mo nga noon hindi ako papasa kaya sabi mo sakin magtanong-tanong na ko. Alam ko pa, masaya ka. Huwag kang mag-alala Papa, gagawin ko lahat-lahat matupad ko lang yung mga pinangarap niyo ni Mama para sa akin. Hindi ko kayo ipapahiya.

Bakasyon ko na po!! Dati kapag bakasyon ko, sinasabihan mo ko na magbasa ako ng libro. Alam ko po na nakakabuti yung mga sinasabi mo po kaso lang tinatamad ako. Huwag ka po mag-alala Papa, kahit more internet at Gala ako, hindi ako makakalimot magbasa. Magbabasa ako. I will do my best! :))

I miss you! We love you! :*

                                                                         Poleng

My Schoolmate’s super late birthday and thank you gift for me :) Super thankful! Whaa~ A pink teddy bear waiting inside. 

• Hello! I'm really back in Blogging. Sorry for being inactive this few months? Days? I'll make it up to you. I brought bunch of stories to tell.

maguloangutak:

“Ang pinakamahirap na karibal sa pag-ibig ay hindi yung mga malalanding nakapaligid sa kanya kundi yung minahal nya nang sobra bago ka.”

-Jonaxx (jonaxxstories) (no perfect prince)

Pag nagmahal ka hindi maiiwasan na magkaroon ka nang doubt sa kanya baka kasi niloloko ka lang niya sa kabila nang pagmamahal niya. Lalo na kung gwapo o maganda yung karelasyon mo ay hinding-hindi ka talaga mapakali kasi may posibilidad na baka mangaliwa ito at ipag-palit ka sa mga mas maganda o mas pogi. Pero sabi nga ni ate jonaxx wag kang magselos sa mga taong nakapaligid o aaligid sa kanya na may “MAS” pa sayo. Hindi yan ang tunay mong karibal matakot ka kapag ka dumating sa buhay niyo yung taong mas minahal nya nang sobra bago ka dumating. 

maguloangutak:

cocarasco:

Mas natutuloy talaga yung mga plano namin pag one day before lang pinag-usapan ng matino e. Haha. Missed these girls! Though kasama din namin si Carlo kanina. Next time, dapat kumpleto na tayo.. that’s what I said. #love #happy #bffs #hsfriends

Mga pagmumukha natin eh noh magkasya lang magsisiksikan talaga tayo! xD

maguloangutak: